Son anda şekillenen bir bayram tatili planı ile Alanya civarlarına kaçtık. Bozcaada'nın serin/soğuk sularından sonra Akdeniz'in hamam kıvamındaki sıcak suyu ve parıldayan güneşi kemiklerimizi ısıttı. Buraların yağmuruna inat kumlara terliksiz basamayarak, şemsiye gölgesine sığınarak, dalgalarla oynayarak keyifli vakit geçirdik. Ben ve Ceylin uçakla gittiğimiz için bayramın 1. günü İstanbul'daydık. Bayram sabahı babaanne ve dedeyi ziyaret ettik ve bayram ruhunu da yaşamış olduk.


Uzun yola, araba koltuğuna allerjisi olan kızını yormak istemeyen babası anneanne, dede ve teyzeyi yanına alarak önden araba ile gitti ve kızına -dolayısıyla bana da :)- uçak bileti aldı. Kızımla başbaşa ilk uçak yolculuğumuz oldukça keyifliydi. Ama yine de kaygılanmadım desem yalan olur. Ya sorun çıkarırsa, ya çişi gelirse, geç kalırsak?!... Biri kucağında biri yamacında iki çocukla her fırsatta 2-3 saatlik uçak yolculuğunu göze alarak soluğu İstanbul'da alan Özlem'ciğimin de kulaklarını çınlattım. Vallahi helal olsun :)


Plaj keyfine ara verdiğimiz bir gün yakınlardaki Dim Mağarasını gezdik. Oldukça etkileyici bir atmosferi var. Ceylin sadece 50 metrelik kısmında bize eşlik etti. Yine de dönüş yolunda "Sular bööyle damlamış damlamııış sooraa taşlar olmuş" diye bize coğrafya dersi vermekten geri kalmadı.

Şimdi yağmurlu, trafikli, okullu, işli İstanbul günlerine hazırız (diyelim, öyle olsun, aslında yok öyle birşey). Kurban bayramı ne zamandı?